บทที่ 12 บทลงโทษแสนหวาน

ตอนที่ 12 : บทลงโทษแสนหวาน

สิ้นคำ จวิ้นอวี้ก็ซุกใบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่น กัดเม้มเบาๆ ย้ำลงบนรอยเดิมที่เริ่มจางหาย สร้างรอยรักสีกุหลาบใหม่ขึ้นมาทับซ้อน ราวกับจะประกาศศักดาความเป็นเจ้าของซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ยะ... อย่า... จวิ้นอวี้... ท่านไม่ได้โดนยาไม่ใช่เหรอ... หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

เยว่ซินพยายามเตือนสติเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ